Vrije Vrijdag: opgesloten in een lift bij de Primarkt.

Vandaag was Willem vrij en zijn we eerst lekker gaan lunchen met Mandy en Gert Jan bij Giornale: erg lekker weer en gezellig. De dag begon dus goed.

Mandy wilde nog even naar de Primark dus wij gingen braaf mee. Super schattige babydingen gezien maar Willem en ik konden ons goed inhouden lol. Toen gingen we met de lift naar beneden: tenminste dat was de bedoeling. We zaten met 11 personen in de lift waaronder 1 baby en een kleuter. We konden met 26 man in de lift stond er maar toen de lift naar beneden ging voelden we eerst een flinke schok, toen nog 1 en stonden we stil. Een mevrouw drukte constant op de alarmknop ( was een beetje in paniek) die hoorden wij goed afgaan buiten maar nul reactie. Ook reageerde de liftorganisatie alleen met een bandje: u heeft op de alarmknop geduwd we verbinden uw door. Nou we hoorden alleen tuut tuut tuut. En verder niks. Het werd aardig warm binnen dus de man die voor de deur stond wrikte die wat open voor frisse lucht. Wij roepen dat we vast zaten. Reageerde eindelijk iemand die zei dat ze de beveiliging ging bellen. Waarom? De man bij ons in de lift sprak alleen Engels en vroeg om iets wat tussen de deur kon worden geklemd want zodra hij losliet ging de deur dicht. Gelukkig werd er een stok gevonden. De beveiliging wist ook niet wat te doen dus riepen wij bel 112. Want onze telefoons deden het niet. Na een dik kwartier, kwam de brandweer. We hadden het warm en vooral het staan en niet weten voor hoelang was niet prettig. De baby moest ook huilen en de andere zwangere mevrouw had het benauwd. Gelukkig kreeg de brandweer de deuren open en moesten we eruit klimmen: was gelukkig maar 50 cm en Willem hielp mee de kinderwagen eruit te halen. Niemand van het personeel vroeg hoe het met ons ging. Of zeiden bijvoorbeeld “wat vervelend voor u. “ Heel raar vond ik dat, ik zei tegen het personeelslid dat ze echt een klacht moesten indienen bij het liftbedrijf omdat die niet reageerde en alleen een bandje afspeelde. Snauwde ze : ik kan er niets aan doen. Pardon?! Ik zei: ik zeg niet dat u er iets aan kon doen maar dat u dus weet dat die alarm knop niet werkt. Zegt ze weer: daar kan ik niks aan doen. Gelukkig kwam er een man van de Primark aan en die heb ik nog een keer uitgelegd dat als je opgesloten zit het fijn is als je contact kunt leggen en dat iemand je geruststelt. Die zei reageerde er niemand? Nee dus! Ik was niet in paniek maar het lompe op het onbeschofte af gedrag van die mevrouw maakte mij echt boos. En bijna een half uur opgesloten zitten in die kleine ruimte met 12 personen en de hitte is geen grapje en dan nog zo’n chagrijnig mens pfff. Ik heb dus wel een klacht ingediend en ben benieuwd of ik er reactie op krijg. Intussen was het al laat geworden en konden we eindelijk naar de Mediamarkt om een nieuwe Laptop voor mij te kopen. Mijn werkgeheugen was zo vol dat ik geen filmpjes meer kon bewerken. Nu nog even alles overzetten, daar helpen Mandy en Gert Jan ons mee. Want daar hebben Willem en ik geen verstand van. Hij krijgt dan mijn oude laptop en ik heb dan 1 Terabyte geheugen dus dat moet voorlopig genoeg zijn hihi.